Якшанбе, 19.01.2020, 19:37
Кимёи саодат
Аслӣ | Сабти ном | Вуруд Хуш омадед Гость | RSS
Муҳтавои пойгоҳ
Мавзӯъҳо
Худошиносӣ [12]
Қуръони карим [6]
Суннат [6]
Ахлоқи исломӣ [10]
Ирфони исломӣ [3]
Нақди ақоиди ваҳҳобият [23]
Ислом ва сиёсат [14]
Ваҳдати исломӣ [24]
Машоҳири исломӣ [21]
Ислом ва занон [9]
Одоби исломӣ [1]
Пурсишу посухҳои ақоидӣ [19]
Пурсишу посухҳои фиқҳӣ [3]
Паёмбаршиносӣ [6]
Маодшиносӣ [2]
Омӯзиши намоз [18]
Аҳкоми рӯза [8]
Аҳкоми закот [10]
Аҳкоми никоҳ ва талоқ [3]
Дуо ва муноҷот [6]
Ҳадиси рӯз [16]
Сухани ин ҳафта [48]
Фалсафа ва ҳикмат [23]
Ҷаҳони исломӣ [75]
Симои идеологии Ислом [23]
Достонҳои ибратангез [9]
Таърихи исломӣ [4]
Тарбияти фазандон [2]
Аслӣ » 2008 » Ноябр » 21 » Рӯза аз фаризаҳои илоҳӣ
Рӯза аз фаризаҳои илоҳӣ
02:19

Бидон, ки яке дигар аз фаризаҳои Худо рӯза аст. Рӯза дар шариати исломӣ, худдорӣ кардан аст аз хӯрдану ошомидан ва аз алоқаи ҷинсӣ бо зан, аз тулӯи субҳи содиқ то ғуруби офтоб, ба нияти қурбат ва ибодати Худо.

Паёмбари ислом (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи) дар бораи фазилати рӯза мефармояд:

 

قَدْ جَأَكُمْ رَمَضَانُ شَهْرٌ مُبَارَكٌ افْتَرَضَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ صِيَامَهُ تُفْتَحُ فِيهِ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ وَيُغْلَقُ فِيهِ أَبْوَابُ الْجَحِيمِ وَتُغَلُّ فِيهِ الشَّيَاطِينُ فِيهِ لَيْلَةٌ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ مَنْ حُرِمَ خَيْرَهَا قَدْ حُرِم.

 

Инак моҳи рамазон ба шумо рӯй овардааст. Ин моҳ, моҳест бобаракат, ки Худованди бузург рӯзаи ин моҳро бар шумо фарз гардонидааст. Моҳи рамазон моҳест, ки дар он дарҳои биҳишт кушода ва дарҳои ҷаҳаннам баста хоҳад шуд. Моҳест, ки дар он шайтонҳои саркаш (бо занҷирҳо) ба банд кашида мешаванд. Дар ин моҳ шабест, ки он аз ҳазор моҳ беҳтар ва бартар мебошад. Пас ҳар кас аз некӯӣ ва баракати ин шаб маҳрум монад, дар ҳақиқат маҳруми воқеӣ аст.[1]

Аммо инро ҳам бидон, ки касе, ки рӯза бигирад, вале аз гуноҳ парҳез накунад, он гуруснагиву ташнагиаш ҳеҷ фоидае надорад. Паёмбари Акрам (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи) фармудааст:

 

مَنْ لَمْ يَدَعْ قَوْلَ الزُّورِ وَالْعَمَلَ بِهِ فَلَيْسَ للهِ حَاجَةٌ فِي أَنْ يَدَعَ طَعَامَهُ وَشَرَابَهُ.

 
Ҳар гоҳ касе аз гуфтор ва амали дурӯғ парҳез накунад, Худованд ниёзе надорад, ки ӯ аз хӯрдану нӯшидан дурӣ намояд.[2]


[1] ‒ Нармафзори Ал‒мактаба аш‒шомила (Муснади Аҳмад, ҷ.14, саҳ.392).

[2] ‒ Нармафзори Ал‒мактаба аш‒шомила (Саҳеҳи Бухорӣ, ҷ.2, саҳ.673).

Бахш: Аҳкоми рӯза | Просмотров: 804 | Изофа кард: istaravshani | Рейтинг: 0.0/0 |
Всего комментариев: 0
Добавлять комментарии могут только зарегистрированные Корбарон.
[ Сабти ном | Вуруд ]
Сафҳаи вуруд
Тақвими мавзӯъҳо
«  Ноябр 2008  »
ДушСешЧорПанҶумШанЯкш
     12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
Ҷустуҷӯ
Марбут ба Ucoz.ru
Назарсанҷӣ

Ҳамагӣ: 1
Меҳмонон: 1
Корбарон: 0
Copyright MyCorp © 2020
Бесплатный хостинг uCoz